«کاناپه» در پارسی از canapé (تخت با پشهبند) فرانسوی گرفته شده که در فرانسوی کهن conope بوده و خودش از conopeum لاتین گرفته شده به معنای «پشهبند». خاستگاه این واژه هم konwy (کُنوپْس: پشه) و kwnwpewn (کونوپِئون: پشهبند) در یونانی باستان است. خاستگاه این کلمهی یونانی درست روشن نیست، اما احتمالا وامواژهای مصری باشد. چون در مصری باستان
(خْنوس) به معنای «حشرهی موذی و گزنده» رواج داشته و (خنمس) هم گاه در این معنا به کار میرفته است که در اصل یعنی «دوستانه، صمیمانه».
«کاناپه» علاوه بر پارسی در زبانهای ایرانی دیگر هم وارد شده است: kanabe آلبانیایی، «کَنَبه» عربی حجازی و مصری، «قنبه» عربی خلیج فارس و عراقی، «کِنِپِه» ترکی، «قِنِپِه» کردی،
این واژه بیشتر از مجرای فرانسوی در طیفی وسیع از زبانهای دیگر هم وامگیری شده است: кана́па (کاناپا) بلاروسی و لهستانی و لیتوانیایی، канапе́ (کاناپِه) روسی، kanape چک، canape انگلیسی و ایتالیایی و کاتالان و اسپانیایی و پرتغالی، kanape دانمارکی و سوئدی و مجاری، kanapee فنلاندی، Kanapee/ Canape آلمانی، kanapes (کاناپِس) یونانی، カナッペ (کاناپَه) ژاپنی، 카나페 (کاناپِه) کرهای،