«چس» نامآواست و احتمالا در زبانهای ایرانی جدید باشد. صورتهای متفاوت آن عبارتند از: «چس» و «چپچس» و «چسناله» و «چسمثقال» و «چسو» و «چسیدن» پارسی، «پَس» (چس) و «پوسْکَیْ» (چسیدن) پشتون، «فیس» کردی، «توسّ» بلوچی.
حدسم آن است که بخش اول «فیس و افاده» هم از اینجا آمده باشد. اگر چنین باشد مشتقهای دیگر آن مثل «فیس آمدن» و «فیسی» و «پُرفیس» هم با «چس» خویشاوندند.
کلمهی «چسفیل» ارتباطی با این واژه ندارد و تحریف «چسترفیلد» است که اسم مخترع و تولید کنندهی دستگاه تولید ذرت بوداده بود و اسمش به این شکل غمانگیز دگردیسی یافت.
این واژهها عامیانه محسوب میشوند و در شعر و ادب پارسی نیامدهاند.