متالیک

ریشه‌ی این کلمه درست معلوم نیست. این را می‌دانیم که metallon (مِتالّون: فلز، نمک معدنی) یونانی و metallum (فلز، ماده، معدن) لاتین خاستگاه metal در زبان‌های اروپایی هستند. اما ریشه‌ی روشنی برای این واژه‌ها سراغ نداریم. برخی آن را از metallan (مِتالَان: جستجو کردن، دنبال چیزی گشتن) و mtalleuein (مِتالوِئین: معدنکاری کردن) یونانی مشتق دانسته‌اند. اما ریشه‌ی اینها هم معلوم نیست و بعید نیست که از روی واژه‌ی مربوط به فلز ساخته شده باشند. در زبان انگلیسی مشتق‌های این واژه به نسبت جدید هستند و metallic (فلزی؛ اوایل قرن پانزدهم) و metal (فلز؛ اواسط قرن سیزدهم) و metallurgy (ریخته‌گری، علم مواد؛ ۱۶۷۰م.) را در بر می‌گیرد. در میان اینها کلمه‌ی «متال» [سبک موسیقی] و «متال‌باز» و «متالیک» [نوعی رنگ] و «متالرژی» به پارسی جدید وارد شده‌اند.