«لَرد» به معنای «دشت، صحرا، میدان» در پارسی و بسیاری از زبانهای محلی ایرانی مثل بهدینی و دوانی به همین معنا وجود دارد و قاعدتا خویشاوند است با «لَرْد» (بیرون) کرمانی و بشگردی و «لَرْد» (میدانچه) یزدی و «لارْد» (مسطح) گزی و «لارْد» (دشت) سیوندی،
ریشهی این کلمه درست معلوم نیست. اما حدسم آن است که با نام قوم «لار» و جاینام «لارستان» همریشه باشد، که اسم مردمی است نامدار و شهرستانی پهناور در استان فارس.