این واژه از «سیریت» ترکی به معنای «خندیدن» گرفته شده که مشتقهای دیگرش در ترکی «سیرتیق» (خوشخنده) و «سیریتْما» (ریشخند) است. این واژه عامیانه بوده و در شعر و ادب پارسی به کار گرفته نشده است.
این واژه از «سیریت» ترکی به معنای «خندیدن» گرفته شده که مشتقهای دیگرش در ترکی «سیرتیق» (خوشخنده) و «سیریتْما» (ریشخند) است. این واژه عامیانه بوده و در شعر و ادب پارسی به کار گرفته نشده است.