خرنوب
«خِرنوب» در پارسی و «خَرّوب» در پارسی و عربی نام درختی است برگدار از خانوادهی باقلاسانان و بومی شرق مدیترانه که میوهی غلافدار شیرینی دارد و نام علمیاش Ceratonia siliqua است. «خرنوب» از «خَروبو» اکدی گرفته شده و صورتهای دیگرش عبارتند از: abuwrx (خَروبا) آرامی، hburh (هَروب) عبری. این نام در زبانهای اروپایی هم به این شکلها وامگیری شده است: carob انگلیسی، carobe فرانسوی، Carob آلمانی.
نام این گیاه به صورت «خروب» در شعر و ادب پارسی چند بار آمده است. از جمله داستانی در مثنوی که به رستن درخت خروب در کنار مسجدی مربوط میشود و بیتهایی از آن چنین است:
«گفت نامت چیست برگو بی دهان گفت خروب است ای شاه جهان
گفت اندر تو چه خاصیت بود گفت من رَستم مکان ویران شود
من که خروبم خراب منزلم هادم بنیاد این آب و گلم ...
... مسجدست آن دل که جسمش ساجدست یار بد خرّوبِ هر جا مسجدست»