کلمهی «یاری/ جاری» به معنای نسبت خویشاوندی دو زن که با دو برادر ازدواج کردهاند، از ریشهی آریایی «*یاثْریکا» برخاسته که خود از ریشهی هندواروپایی «*intr»/ «*ienatar» به معنای «زنِ برادر» مشتق شده است. بنابراین ارتباطی با «یار» یا کلمات مشابه عربی ندارد.
همتاهای این کلمه از همین ریشه در زبانهای اروپایی عبارتند از: ianitrices لاتین، jente لیتوانیایی، fetere لِتونی، و yatrovi روسی
در زبانهای ایرانی هم شکلهای دیگر «جاری» با همین معنا در این واژگان یافت میشود: «یاتَر» سانسکریت، «یُور» پشتون، «یِیْری» خراسان و سمنانی، «یِری» سنگسری، «یادِه» ابوزیدآبادی و ابیانهای و کاشانی، «یاد» اصفهانی، «یَری» افتری
«جاری» واژهای عامیانه بوده و در شعر و ادب پارسی رواج نداشته است.